boerboerderijdierwelzijngezondheidkippenmelkveevarkens

Antibiotica reductie? Wel op het boerenbedrijf, maar niet voor een kind van 4!

Antibiotica gebruik in de veehouderij, een risico voor mensen?

De veehouderij heeft sinds 1 maart 2014 te maken met een beleid waarbij het gebruik van antibiotica omlaag moet. Zelf kan ik wel zeggen dat ik daar achter sta, hoe minder gebruik van medicijnen (zonder juiste reden!), hoe beter voor de dieren, de mensen en de wereld. Alle antibiotica binnen de veehouderij vallen sinds die tijd onder de UDD-status (wat staat voor: uitsluitend door dierenarts). Boeren mogen onderhand al jaren geen antibiotica meer bewaren in hun medicijnkast die niet is voorgeschreven voor een specifiek dier (of een aantal specifieke dieren) en dus ook niet meer zelf bepalen wanneer er een behandeling word gestart. Voorheen mochten zij dit wel en dan was natuurlijk de ene boer wat sneller met het inzetten van medicatie en een andere boer wachtte misschien weer te lang. De gevolgen van beide hoef ik natuurlijk hier niet te beschrijven. Tegenwoordig moet de dierenarts langskomen om het zieke dier te beoordelen (klinische inspectie en diagnose), om het dier te behandelen en om de veehouder ‘te controleren’ op het naleven van alle wet- en regelgeving rondom het gebruik van deze medicijnen. Er is dus een goed systeem opgezet binnen de veehouderij, er is controle op iedere stap!

(Bron: https://www.rvo.nl/onderwerpen/agrarisch-ondernemen/dieren-houden/dierenwelzijn/antibiotica-gebruiken-de-veehouderij)

Zit er ook een andere kant aan dit verhaal? 

Want als we eens kijken naar de humane zorg, dus het gebruik van medicijnen door mensen, waar staan we dan? Laten we mijn eigen dochtertje als voorbeeld nemen…

Mijn dochtertje is net 4 geworden en mag dus sinds twee weken naar school! Ze vind het de ene dag geweldig en de volgende dag absoluut het tegenovergestelde, maar dat terzijde. Mijn dochter heeft 1 nier (eigenlijk het hele ‘systeem’ aan 1 kant) die niet meer werkzaam is. Wij kwamen in de medische molen terecht wegens blaasontsteking op blaasontsteking en vanwege het feit, dat ik als moeder na het ongezien(!) voorschrijven van 5x antibiotica door de assistente van de huisarts op mijn strepen ging staan en aanvullend onderzoek eiste! Wat bleek in een geval als deze behoor je doorgestuurd te worden naar de kinderarts, en die deed dan ook eindelijk aanvullend onderzoek. Verwachte uitkomst artsen: plasbuis bij meisjes is vaak ‘naar voren gericht’ waardoor bacteriën een ‘makkelijke’ ingang hebben. Onverwachte uitkomst bij onze dochter: 1 super kleine nier en 1 extreem grote nier. Toen begon een periode van aanvullend onderzoek en van onzekerheid voor ons.

Onderzoek op onderzoek en toen… Antibiotica!

Laten we het kort houden, er werden nog een paar testen gedaan, we werden terug gehaald van vakantie omdat haar ene nier nog maar voor 6% zou werken (onderhand functioneert die helemaal niet meer, heeft de specialist vastgesteld) en de medicatie moest per direct worden gestart. We kregen een antibioticakuur mee en een poeder om haar ontlasting te stimuleren, want een volle darm legt te veel druk op de overgebleven nier. Tot zo ver kan ik alles nog volgen en ben ik het ook eens met het beleid van de specialisten. Maar hoe staat het er nu voor, maanden later?

4 Maanden vol met antibiotica en voor de komende maanden geen zicht op verandering…

Er zijn al 4 maanden voorbij sinds de start van haar antibioticakuur, 4 maanden waarin ik elke ochtend om 8 uur een dosering antibiotica aan mijn meisje van 4 jaar geef. Deze dosering antibiotica is hoger dan normaal, aangezien het hier om een onderhoudskuur gaat, maar lager dan een ander zou krijgen bij een acute ontsteking (dus een korte kuur om de eenmalig aanwezige bacterie op te ruimen). Al 4 maanden stop ik elke dag antibiotica in mijn eigen kind. Haar lichaam ‘verwerkt’ dit, maar ook plast zij een deel weer uit, wat weer in het drinkwater van ons allemaal terecht komt! Moet een veehouder eens proberen bij zijn of haar dieren. Dan word je meteen aan de schandpaal genageld. Niet dat ik nu graag aan de schandpaal wil 😉 maar ik probeer alleen maar het verschil uit te leggen tussen: ‘hoe makkelijk we zijn bij mensen’ en ‘hoe moeilijk bij dieren’! Nogmaals antibiotica is een geweldig middel wanneer noodzakelijk voor de gezondheid, zowel voor mens als voor dier. Maar moeten we bij de mensen ook niet proberen een antibiotica-reductieplan in te stellen? Of nog liever een medicijn-reductieplan?

Ik ben een absolute ‘tegenstander’ van antibiotica, wanneer het middel ‘zomaar even’ word voorgeschreven…

Onderhand heb ik het gevoel dat dit gebeurd met mijn eigen kleine meisje. Aanvullend onderzoek heeft onderhand ‘vastgesteld’ dat de niet-werkzame nier mogelijk een ‘plasje’ (lekkere beeldspraak) stilstaand water bevat, waar bacteriën goed zouden kunnen groeien. Maar aangezien die nier en die urineleider aangesloten lijken te zijn op de blaas, lijkt het er niet op dat deze kunnen zorgen voor de blaasontstekingen. Maar waarom dan toch nog de antibiotica vraag ik mij af? Want laten we dan gaan onderzoeken waarom die blaasontstekingen toen optraden, want die zijn logischerwijs niet meer voorgekomen tijdens deze 4 maanden met antibiotica. Maar dat gaan we niet doen, we pakken het anders aan…

Is het gelukt? Stoppen we met de antibiotica?

‘Ze’ hebben voor ons besloten, een team van specialisten in het specialistische kinderziekenhuis, op de specialistische afdeling urologie, dat mijn dochtertje eerst moet ‘bewijzen’ de komende controle-afspraken dat haar blaas en darmen goed leeg zijn. Want, en dat vind ik wel weer volledig logisch, een volle blaas en darmen kunnen voor een bacterie-groei zorgen, die weer van binnen uit voor een blaasontsteking kunnen zorgen. Dus dit gaan ze bij iedere controle-afspraak goed controleren en wanneer dat allemaal goed lijkt, dan mogen we gaan afbouwen met de antibiotica! Jippie, de vlag gaat uit, we mogen afbouwen! Maar wat bleek tot mijn grote schrik het geval te zijn, onze 1e controle-afspraak staat pas gepland voor over 3(!) maanden! En als mijn dochtertje eerst een AANTAL afspraken moet doorlopen om te bewijzen dat ze goed leeg-plast en geen ontlasting in haar darm heeft?! Dan houdt mijn moeder hart zich vast en ben ik bang dat de specialisten werkelijk van plan zijn mijn dochtertje (MINIMAAL?) voor de komende 4 afspraken (4 afspraken x 3 maanden gemiddeld voor de volgende afspraak = 12 maanden/ 1 jaar) nog antibiotica te laten slikken! 

De onzekerheid van een moeder, vast in een systeem dat niet goed werkt!

Moet ik dan mijn kind werkelijk anderhalf jaar antibiotica geven voor blaasontstekingen die niet vanuit die nieren veroorzaakt worden! Moet ik haar darmflora compleet afbreken en haar later mogelijk in de problemen brengen met antibiotica, resistentie en ziek zijn? Moet ik haar maar braaf blijven volgieten? Maar aan de andere kant, kan ik het risico lopen om te stoppen en dat de volgende ontsteking haar goede nier ‘kapot’ maakt, met alle verschrikkelijke gevolgen van dien… Toen ik de eerste datum kreeg voor een controle-afspraak (over 3 maanden dus!) heb direct mijn best gedaan om eerder een afspraak te krijgen in het specialistische ziekenhuis, met onze specialistische arts, om dit door te spreken. Wat denk je? Niet eerder dan 2 januari 2019 kunnen ze me terug BELLEN om dit nog eens uit te leggen (!!!), of niet eerder dan 27 februari kunnen ze een afspraak plannen! Als een veehouder maanden moet wachten om zijn dierenarts te kunnen spreken, nergens terecht kan met vragen rondom antibioticagebruik, of voor de zekerheid toch maar maandenlang antibiotica spuit om een dier beter te maken, dan heeft hij een groot probleem. Dan moet hij de melk van dat dier weggooien of het dier laten ‘doden en vernietigen’ omdat het een gevaar voor de volksgezondheid is! Dan loopt hij het risico op torenhoge boetes. Word mijn dochtertje zo geen slachtoffer van de (wachttijden in de) zorg en misschien zelfs een gevaar voor de volksgezondheid? 

Was mijn dochtertje nu maar een kalf of een biggetje, dan werd dit tenminste direct goed uitgezocht!

Wat kunnen wij burgers leren van de veehouderij? Waar de reductie van antibiotica zo goed lukt!

Veehouders kijken zelf kritisch naar het gebruik van medicijnen op hun bedrijf. Ze willen hun dieren gezond houden, een gezond eindproduct afleveren aan de consument en goed voor deze wereld zorgen. Binnen de veehouderij is een soort van controle-systeem ontstaan tussen de staat, de dierenarts en de boer zelf. Dat zouden we ook moeten doen in de humane zorg. Laten we zelf actief in overleg gaan met de (huis)arts, die weer met een specialist moet terug koppelen wanneer er antibiotica word gebruikt, die weer een registratie moet bijhouden die weer door de staat word gecontroleerd! Laten we zelf eens nadenken met zijn allen over het gebruik van antibiotica bij mensen! Laten we samen kijken waar we kunnen reduceren, waar we kunnen minderen en kunnen voorkomen. Want de veehouderij is al goed bezig en loopt voorop al jaren voorop!

 

Bekijk ook mijn YouTube-kanaal: https://www.youtube.com/channel/UCby0E4VpdTZ7hdPoOaopqcQ? voor de video’s die laten zien wat ik allemaal beleef en bedenk.

Of kijk eens op mijn Facebook-pagina: https://www.facebook.com/boerenvlog voor deze blogs en extra informatie!

 

Een gedachte over “Antibiotica reductie? Wel op het boerenbedrijf, maar niet voor een kind van 4!

Laat een reactie achter op Belle Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *